ලෝකයම සිනාසෙමින් ජයග්රහණ සමරද්දී, මුළු රටක්ම නිදහසේ හුස්ම ගනිද්දී, ඒ නිදහස වෙනුවෙන් තමන්ගේ ලෝකයම අහිමි කරගත්තු දියණියකගේ ඉකිබිඳුමකට වඩා මේ ලෝකයේ සංවේදී දෙයක් තවත් කොහින්ද?
යුද්ධයේ අවසාන හෝරාවට දින කිහිපයකට පෙර “හෙට ගෙදර එනවා” යැයි කී පියා, නොපෙනෙන පෙට්ටියක නිසලව නිවසට පැමිණි ඒ අඳුරු මතකය අදටත් ඇගේ හදවත හසුරුවනවා ඇති. නමුත්, ඒ වේදනාව අස්සේම ඇය අද ශක්තිමත් ගැහැනියක් වෙලා නැගී සිටින්නේ ඒ වීරයාගේ ලේ ඇගේ ඇඟේ දුවන නිසයි.
වයස අවුරුදු 6ක් වැනි ඉතාම කුඩා අවධියකදී, මේ වගේ ලොකු වේදනාවක් හිතේ තියාගෙන, දිරිය අම්මෙකුගේ සෙවණේ හැදී වැඩුනු ඇය අද තමන්ගේ තාත්තා ගැන ලෝකයටම කියන්නේ නොසැලෙන ආඩම්බරයකින්. එකට ඉන්න ලැබුණු දින ගණන සීමිත වුණත්, එකට ගත්තු එකම එක ඡායාරූපයක්වත් නැති වුණත්, ඒ ආත්මීය බැඳීම ඡායාරූපවලට වඩා බෙහෙවින් ගැඹුරුයි.
ඇය වෙනුවෙන් අපේ ප්රාර්ථනාව සහ ශක්තිය
නංගියේ, ඔයාගේ තාත්තා ඔයා ළඟින්ම ඉන්නවා. මිනිස්සු ඔයාට “ඔයාගේ තාත්තා හරිම හොඳ මනුස්සයෙක්” කියලා කියද්දී ඔයාගේ හිතට දැනෙන ඒ ආඩම්බරයමයි ඔයාට ඉදිරියට යන්න තියෙන ලොකුම ශක්තිය. රටක් වෙනුවෙන් ජීවිතය පූජා කරපු ඒ ශ්රේෂ්ඨ පියා, අද දිව්යලෝකයක ඉඳන් ඔයා දිහා බලාගෙන සතුටු වෙනවා ඇති. ඔහු හැමදාමත් ඔයාගේ පිටිපස්සෙන් සෙවණැල්ලක් වගේ ඉඳීවි.
ඔබට තව තවත් ශක්තිය, ධෛර්යය ලැබේවා! ඔබේ වීර පියාණන්ට උතුම් වූ නිවන් සුව අත්වේවා!